شهرستان زهک از جمله شهرستانهای نوپای استان سیستان و بلوچستان است که با جمعیتی حدود 75 هزار نفر در شمال استان قرار گرفته و کشاورزی و دامداری به عنوان فعالیت غالب و سنتی شهرستان به شمار می‌رود. بررسی اولیه نشان می دهد که عدم ثبات و کاهش حجم ورودی منابع آب رودخانه و نیز شرایط اقلیمی و خشکسالی و همچنین محدود بودن روابط و پیوندهای اقتصادی بین بازارهای محلی و سایر بازارها بعلاوه تحولات رخ داده در روابط با کشورهای همسایه، فرصتهای اشتغال سنتی جمعیت غالباً روستایی (2/82 درصد روستانشین) شهرستان را با چالش جدی روبرو کرده و از این رو شهرستان با محرومیت فزاینده‌ای روبرو شده است. در سالهای اخیر برای این شهرستان به تبع از استان اسناد توسعه‌ای متفاوتی تهیه شده که نقش و عملکرد شهرستان را نیز تحت تاثیر قرار داده است. در سند توسعه محور شرق که در سال 1381 به تصویب هیات دولت قرار گرفت، با فرض فعال شدن محور ترانزیت چابهار- آسیای میانه، نقش بیشتر شهرستانهای محور شرق به سمت تجارت گرایش پیدا کرد. یکی از بازارچه‌های مرزی تاسیس شده در این شهرستان (بازارچه شاهگل) برای تقویت این نقش و توسعه فعالیتهای تجاری برای کمک به توسعه شهرستان راه‌اندازی شد. باوجود این، در شهرستان زهک توسعه تجارت به دلیل شکل نگرفتن زیرساخت‌های لازم و تحت تاثیر عوامل بیرونی و بین‌المللی عقیم ماند.

پروزه آبادانی و پیشرفت این شهرستان در سال 1398 به پزوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی واگذار گردید. این پروژه توسط پژوهشگاه طی دو سال انجام و در حوزه های مختلف دستاوردها و پیشنهادات اجرایی و عملیاتی به کارفرما ارائه نمود