طرح توان‌افزایی جوامع محلی شهرستان چالدران در راستای اقتصاد مقاومتی با هدف پیشرفت و آبادانی روستاها و مناطق محروم برای روستاهای بالای 20 خانوار شهرستان توسط بنیاد علوی تهیه گردید؛  فاز اول جمعاً ۳۰ روستا انتخاب‌شده است و طرح در ان روستاها انجام شد.

فاز دوم طرح به پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی واگذار گردید در این فاز ضمن نیاز سنجی که توسط پژوهشگاه انجام شد در 30 روستای دیگر نیز طرح انجام پذیرفت

در این طرح گزارش «نیازسنجی دوره‌های آموزشی روستاهای فاز دوم شهرستان چالدران» بخشی از یک پروژه گسترده‌تر با عنوان «انجام تحقیقات و اجرای توانافزایی جوامع محلی و ارتقاء معیشت پایدار شهرستان چالدران» است که با هدف شناسایی دقیق نیازهای آموزشی روستاهای این شهرستان تهیه شده است. این طرح با رویکردی کاربردی و مسئله‌محور، تلاش دارد شکاف میان وضعیت موجود و وضعیت مطلوب مهارت‌ها و شایستگی‌های شغلی در جوامع روستایی را شناسایی کند و بر همان اساس، زمینه طراحی دوره‌های آموزشی متناسب با واقعیت‌های محلی را فراهم آورد.

یافته‌های نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از نیازهای آموزشی روستاهای فاز دوم چالدران در حوزه‌های کشاورزی و دامپروری متمرکز است. در بسیاری از روستاها، آموزش‌هایی مانند پرورش و نگهداری گوسفند، پرورش مرغ و طیور، تولید مواد لبنی، زراعت و کشاورزی، باغبانی و باغداری، کاشت نهال، کشت گیاهان دارویی، پرورش زنبورعسل و پرورش ماهی از مهم‌ترین نیازهای شناسایی‌شده بوده‌اند. این الگو نشان می‌دهد که اقتصاد محلی همچنان بر پایه فعالیت‌های بخش اول اقتصادی، به‌ویژه کشاورزی و دامداری، استوار است و هرگونه برنامه توانمندسازی باید این واقعیت را در مرکز توجه قرار دهد.

در کنار حوزه‌های تولیدی اولیه، نیاز به آموزش مهارت‌های فنی و مشاغل غیرکشاورزی نیز به‌طور پررنگ مشاهده می‌شود. مشاغلی مانند برق‌کشی ساختمان، جوشکاری، لوله‌کشی و تأسیسات، بنایی، کاشیکاری، گچ‌کاری، تولید بلوک سیمانی، خیاطی، آرایشگری، قالیبافی، گلیم‌بافی، بافت جوراب، شال و دستکش پشمی، و حتی برخی فعالیت‌های خدماتی و تولیدی دیگر، در میان اولویت‌های آموزشی روستاها قرار گرفته‌اند. این امر حاکی از آن است که ساکنان روستاها، علاوه بر نیاز به تقویت ظرفیت‌های سنتی، به مهارت‌های مکمل و درآمدزا نیز نیاز دارند؛ مهارت‌هایی که می‌توانند در ایجاد اشتغال پایدار و کاهش وابستگی اقتصادی به فعالیت‌های فصلی و کم‌بازده نقش‌آفرین باشند.

یکی از نکات مهم  توجه به تفاوت‌های جنسیتی در نیازهای آموزشی است. داده‌ها و جداول به‌گونه‌ای تنظیم شده‌اند که نیازهای زنان و مردان به‌طور جداگانه قابل شناسایی باشد. این رویکرد از آن جهت اهمیت دارد که در بسیاری از جوامع روستایی، الگوهای اشتغال و مشارکت اقتصادی زنان و مردان متفاوت است و بنابراین، برنامه‌های آموزشی نیز باید با این تفاوت‌ها سازگار باشند. برای نمونه، در برخی روستاها، دوره‌هایی مانند خیاطی، آرایشگری، قالیبافی، گلیم‌بافی و مشاغل خانگی برای زنان اهمیت بیشتری دارد، در حالی که برخی مهارت‌های فنی یا کشاورزی برای مردان اولویت بالاتری پیدا می‌کند. چنین تفکیکی، امکان طراحی سیاست‌های آموزشی عادلانه‌تر و اثربخش‌تر را فراهم می‌سازد.

نیازسنجی دوره‌های آموزشی روستاهای فاز دوم شهرستان چالدران» سندی کاربردی برای برنامه‌ریزی آموزشی و توانمندسازی جوامع روستایی است که توسط پژوهشگاه انجام شده است. پیام اصلی آن این است که توسعه پایدار روستایی بدون آموزش متناسب با نیازهای واقعی امکان‌پذیر نیست. آموزش باید در خدمت ارتقاء معیشت، افزایش اشتغال، تقویت مهارت‌های بومی و شکوفایی ظرفیت‌های محلی قرار گیرد. از این منظر، یافته‌های گزارش می‌تواند مبنای مناسبی برای طراحی دوره‌های آموزشی هدفمند، سیاست‌های حمایتی و برنامه‌های توسعه روستایی در شهرستان چالدران باشد.